Dog niemiecki uznany został w Niemczech jako rasa narodowa w 1876 roku. W XVII w używany był do polowań na jelenie i dziki, a wraz ze spadkiem ilości tej zwierzyny zdobył popularność jako pies do towarzystwa wśród wyższych warstw społecznych. Zakwalifikowany jest do sekcji psów molosowatych w typie dogowatym.
Pies osiąga wysokość powyżej osiemdziesięciu cm, suka powyżej siedemdziesięciu cm i waży ponad 50 kg. Ma krótka, gęstą, gładko przylegająca i lśniącą sierść kilku kolorach. Kolor żółty występuje od jasnego do mocno złoto-żółtego. Te same barwy występują u pręgowanego z równomiernie rozłożonymi paskami w kierunku żeber. U arlekina podstawową barwą jest biel, a na niej znajdują się nierównomiernie poszarpane łaty na całym ciele. Przy maści czarnej dopuszcza się białe znaczenia w postaci płatów lub płaszczowe, gdzie czerń pokrywa wierzchnią część tułowia, a biała może być przednia część pyska, szyja, brzuch, nogi i czubek ogona. Przy błękitnej sierści honoruje się białe łaty na piersi i łapach. Zdarza się również siwy kolor zwany merle z czarnymi plamami jak u dalmatyńczyka. Głowa doga niemieckiego powinna być wąska i wydłużona z szerokim czarnym nosem z dużymi otworami zakończona prostokątną kufą. Wysoko osadzone i wiszące uszy są średniej wielkości.
Dog niemiecki porusza się lekko, elastynie i harmonijnie. Ten ogromny, harmonijnie zbudowany i elegancki pies jest opanowany i przyjazny, w pełni zasługuje na miano łagodnego olbrzyma. Jest lojalny, lubi dzieci i mocno przywiązuje się do właścicieli. Jeżeli od małego przyzwyczajany jest do innych zwierząt, to potrafi być tolerancyjny w stosunku do nich. Jest czujny i pełen rezerwy wobec obcych, jeżeli zdarzają się osobniki agresywne, należy je wycofać z hodowli. Dzięki wczesnemu wychowaniu i wytrwałości można nauczyć je posłuszeństwa.
Przynajmniej raz w tygodniu rasa ta wymaga wyczesywania martwych włosów. Podczas wzrostu należy wzmacniać kości i stawy, ponieważ w dorosłym życiu psu zagraża choroba stawów, kości i serca. Powszechnie zdarza się również skręt żołądka, który kończy się zgonem.